Een overzicht van de activiteiten van de stichting.
Heel speciaal is LUCODEB (Lutte Contre la Désertification de Burkina Faso), de strijd tegen de verwoestijning. Hoe kale vlaktes weer vruchtbaar kunnen worden. Na jarenlang zoeken, discussiëren met boeren, lezen en praten, blijkt de nieuwe methode vruchten af te werpen. Voor de Verenigde Naties is het zelfs reden om Pater Frans Balemans in het bijzijn van Nelson Mandela de Global 500 Award toe te kennen, een internationale milieuprijs.
Voor het ontwikkelingswerk:
Hulp bij droogte: gedurende rampjaren worden grote uitgaven gedaan voor voedselaankopen.
Bouwen van putten, waterboringen, uitdiepen van waterbekkens.
Vormingscentra, het opzetten van alfabetiseringscampagnes, bijdrage voor de bibliotheek, publicaties in het Mooré, de inlandse taal.
Steun aan boerencoöperaties, ezels en ploegen voor boeren, ontginning van grond en aanleg van rijstvelden, de bouw van graanschuren, bevordering van tuinbouw met irrigatie, opleiding van animators (voorbeeldboeren) voor de landbouw.
Bouw van opvanghuizen voor gevluchte meisjes (die tegen hun wil als tweede of derde vrouw uitgehuwelijkt worden), vorming van deze meisjes, een opleiding tot een beroep.
Het opzetten van werkscholen met opleidingen voor ambachtslieden: timmerman, automonteur, metselaar en lasser. Met een ambacht kan je zelfs in moeilijke tijden voor je eigen gezin zorgen.
Hulp aan vrouwen die als heks worden gezien en die worden verstoten uit hun dorp. Een onderdak, wat handwerk zoals spinnen van katoen, zodat de vrouwen een beetje inkomen hebben.
Opzetten van centra voor moeder en kind, voor zuigelingenzorg waar voorlichting wordt gegeven en waar melk verstrekt wordt voor weeskinderen en meerlingen.
Inentingen tegen roodvonk, mazelen en andere volksziektes, aankoop van invalidenwagentjes en protheses, aankoop van medicijnen, voorlichtingscampagnes voor gezinsplanning en aidsbestrijding.
Persoonlijke hulp voor mensen die dat echt nodig hebben - er zijn geen sociale voorzieningen in Burkina Faso - voor weduwen, ouden van dagen en gebrekkigen moeten we wel eens bijspringen om te zorgen voor een dak boven hun hoofd of wat voedsel.
Voor het pastorale werk:
Bijdrage voor de opleiding van inlandse priesters.
Vormingscentrum voor catechisten en steun in de opleiding; van deze mensen wordt verwacht dat ze naast geestelijke leiders goed geschoolde landbouwers zijn die hun grond kunnen beheren en herbebossen zodat ze de dorpsgemeenschap waar ze na hun opleiding gaan werken hierin kunnen stimuleren.
Uitgave van een Bijbel, een zangbundel en een zondagmissaal in de inlandse taal.
Bouw en reparatie van kapellen en kerken en het onderhoud van de missieposten.
Onderhoud van priesters en zusters in het bisdom.
Pater Frans Balemans was als missionaris werkzaam in Burkina Faso. Dat was (en is) zijn voornaamste drijfveer: verkondiging van de blijde boodschap van Christus. Het zijn niet alleen de ontwikkelingsprojecten die de aandacht trekken van niet-christenen; ook hulp aan de naaste, de persoonlijke houding, de vergevingsgezindheid maken indruk.
Inmiddels hebben inlandse priesters het pastorale en ontwikkelingswerk overgenomen. Sinds 1987 worden projecten door de parochies voorgedragen aan het Bisdom. Daar beslist een comité welke problemen het meest urgent zijn en die worden aan de Stichting in Nederland voorgelegd. Ook het werk op nationaal niveau blijft doorgaan, zoals LUCODEB (de strijd tegen de verwoestijning), de wetgeving voor verstoten vrouwen en de jurisprudentie voor de bescherming van minderjarige meisjes die tegen hun wil zijn uitgehuwelijkt en die hun dorp ontvluchten.